Dagblad de Limburger, 16 september 2004
Negen bijna-botsingen en een rampenplan ontbreekt
Bergen - De negen bijna-botsingen rond vliegveld Niederrhein, afgelopen zomer,
onderstrepen opnieuw het belang van een regio-overschrijdend
rampenbestrijdingsplan. Maar anderhalf jaar na ingebruikname van het vliegveld
staat er nog amper iets op papier. En een doorbraak in de impasse lijkt niet
nabij.Het is lastig te voorspellen wat de gevolgen zouden zijn geweest als een
van de negen incidenten rond vliegveld Niederrhein wél met een crash zou zijn
afgelopen. Maar een korte opsomming van de punten waar de huidige
rampenbestrijdingsplannen níet in voorzien, doet het ergste vermoeden.
De opvang van slachtoffers bijvoorbeeld is volgens de Bergense
brandweercommandant Martien Oomen niet geregeld. De vraag of, en zo ja welke,
wegen er bij een ongeval moeten worden afgesloten, wordt door de huidige plannen
niet beantwoord. En ook over het weren van ramptoeristen staat geen letter op
papier.
Het nieuws dat de vliegveiligheid afgelopen zomer liefst negen keer in het
geding is geweest, onderstreept opnieuw het belang van een regio-overschrijdend
rampenbestrijdingsplan. Maar een halfjaar nadat deze krant meldde dat omwonenden
van het vliegveld overgeleverd zijn aan paniekvoetbal van gemeenten en
hulpdiensten, is er niets veranderd. Een overkoepelend draaiboek ontbreekt nog
steeds.
Toch zijn de betrokken partijen volgens Oomen een vloek en een zucht van zo'n
bovenregionaal plan verwijderd. Een kwestie van paar maanden de armen uit de
mouwen steken. Veel langer hoeft het volgens hem niet te duren. Maar het
frustrerende is dat een rampenplan al anderhalf jaar binnen handbereik lijkt.
De betrokken partijen blijven elkaar intussen blindelings de bal toespelen.
Burgemeester Klaverdijk van Bergen zegt zich zowat murw gebeukt te hebben op de
muur van onvermogen en onverschilligheid die aan de overzijde van de grens lijkt
te zijn opgetrokken. Hij wijt het ontbreken van een grensoverschrijdend noodplan
aan een gebrek aan medewerking en engagement van de Kreis Kleve, zijn
voornaamste gesprekspartner. ,,Mensen worden ziek en mensen gaan met de vut.
Niemand neemt hun taken over en ondertussen versloft de boel. Ik heb inmiddels
geluld als Brugman om ze van de noodzaak van een grensoverschrijdend plan te
overtuigen. Maar helpen doet het niet.''
Volgens Klaverdijk kan hij zelf niets ondernemen. ,,Het zijn de Duitse
autoriteiten en het vliegveld zelf die hun verantwoordelijkheid moeten nemen.
Intussen kunnen wij niet veel meer doen dan afwachten.''
Hoe anders is het verhaal dat eigenaar Alex van Elk van vliegveld Niederrhein
ophangt. De suggestie dat juist hij het initiatief moet nemen voor het opstellen
van een rampenbestrijdingsplan, legt hij luid zuchtend naast zich neer. Volgens
hem hoeft er niet veel meer te gebeuren dan het afstemmen van reeds bestaande
noodscenario's. Dat dit tot op heden niet is gebeurd, wijt hij vooral aan
communicatieproblemen. ,,Het lijkt wel of ik met Chinezen en met Fransen te
maken heb. Ze praten volledig langs elkaar heen. De Duitsers zeggen dat ze alles
voor elkaar hebben en dat de Nederlanders daarvan op de hoogte zijn. En de
Nederlanders zeggen weer dat de Duitsers het laten afweten. Het biedt weinig
hoop op een snelle oplossing.''
Dat de derde versie van het verhaal weer een andere is, zal niet verbazen.
Woordvoerder Eduard Grosshänger van de Kreis Kleve zegt de commotie niet te
begrijpen. Volgens hem zijn het juist de ministeries van Verkeer die aan zet
zijn. ,,En dat zou ook meneer Klaverdijk moeten weten. Pas nadat beide landen
het Staatsverdrag hebben goedgekeurd, kan een grensoverschrijdend rampenplan
definitief op papier worden gezet.'' Tot het zover is, kan de Kreis niet anders
doen dan toekijken. Dat de veiligheid intussen in het geding is, wijst
Grosshänger van de hand. ,,Zowel wij als onze Nederlandse collega's beschikken
over een eigen rampenplan. We moeten nu niet doen of we niet weten wat ons bij
een ongeval te wachten staat. We zijn overal op voorbereid.''
Klaverdijk verwacht dat een doorbraak in de impasse nog wel even op zich laat
wachten. En zelfs áls de betrokken partijen elkaar weten te vinden, dan denkt
hij niet dat een rampenplan nog dit jaar klaar zal liggen. Tot die tijd moeten
de omwonenden van Niederrhein er maar het beste van hopen.