Amateurisme

Gedwongen door de "omstandigheden" zullen we maar zeggen hebben ze in Bergen jaren vliegveldkunde kunnen studeren, maar het blijven amateurs natuurlijk. Niet zozeer in de betekenis van "liefhebbers", want er zijn leukere (maar ook minder leuke!) hobbys te verzinnen. Maar het gebeurt allemaal in de vrije tijd. Voor een bezoek aan de rechtbank of Tweede Kamer moet een vrije dag opgenomen worden. Ik ken nog geen voorbeeld van iemand die er zijn beroep van heeft kunnen maken. Noch bij de milieubeweging, noch bij het vliegveld als communicatieadviseur of archiefbeheerder.
Want op dat vliegveld werken de echte professionals die hun sporen in de luchtvaart verdiend hebben, geleerd hebben voor verkeersleider, parkeerwacht en wat ze daar al niet nodig hebben.
Laat nu uitgerekend de leiding van Airport Niederrhein, ons oude Laarbruch, bij de rechtbank vorige week het verwijt van amateurisme krijgen! Vanwege de klungelige uitleg van een eerder vonnis en hun dito pogingen daar wat aan te veranderen. Je schaamt je toch dood.
Uit de laatste krantenberichten blijkt echter dat er nog meer amateurs op dat vliegveld werken.
Neem de Deutsche Flugsicherung, de DFS. Die zitten nu met een paar man in de toren Flight Simulator te spelen tot RyanAir met een echt vliegtuig langskomt, maar op kantoor zijn ze al langer met Laarbruch bezig.
Al jaren geleden, ik zou het op kunnen zoeken, hadden ze wat schetsjes bij de aanvraag voor de vergunning gedaan, van vliegroutes waarop ook de geluidberekeningen gebaseerd zijn. Die startroutes draaiden vanaf Laarbruch rechtsom, in noord- en oostelijke richting.
Er stonden ook bakens en graden en stempels op enzo, dus dat was echt niet even op de achterkant van een envelop getekend.
Behalve een majoor Franken die op een bijeenkomst in Nijmegen uitlegde dat ze daar bij Volkel zo hun eigen gedachten over hadden heb ik verder in geen jaren iemand over die potloodstrepen gehoord.
Tot het in april jongstleden menens werd en de DFS eens echt ging kijken welke kant die vliegtuigen op zouden moeten. En wat blijkt: er ligt een zweefvliegveld midden onder die lijntjes, bij Asperden. Hadden ze niet op gerekend natuurlijk, twee vliegvelden zo dicht bijelkaar, maar we zitten hier nu eenmaal in het centrum van Europa. Vliegvelden heb je niet gauw teveel.
Geen nood, gummetje gepakt en de lijnen iets zuidelijker ingekleurd.
Ja ho ho, blijkt daar nog een plaats te liggen, Goch! Was zeker nog niet 'op de kaart gezet'. Burgemeester daar op zijn achterste benen, stapt meteen naar rechtbank en DFS, in die volgorde. Koortsachtig overleg, je ziet ze met hun viltstiften over de kaart krassen.
(Ondertussen gaan de RyanAir piloten geheel hun eigen gang. Die zigzaggen, DFS of geen DFS, kriskras over Nieuw Bergen en omgeving, maar dat terzijde. "It has left!" riepen ze nog trots bij de eerste start. "Right!" antwoordde de DFS. Of andersom, dat zullen we nooit weten, maar je ziet de verwarring voor je.)
Inmiddels is het bijna juni, en de Gochse burgervader komt trots thuis met het onderhandelingsresultaat. Oplossing: de lijntjes moeten niet zuidelijker, maar noordelijker!
Klinkt geniaal, maar hij weet er meteen bij te vertellen dat ook de noordelijke route niet permanent zal zijn omdat het Nederlandse militaire belang, lees Volkel, helemaal geen verkeer noordelijk van Weeze wil. Blijkt er potdorie nog een vliegveld te zijn!
Om een lang verhaal kort te maken: na vijf jaar of zo zijn de professionals weer terug bij af.
Amateurs als we zijn hebben we bezwaar gemaakt tegen vliegroutes die er helemaal niet zijn.

Hay van Laarbroek

Inspraak onder de trap

Je zou verwachten dat iemand wat voorzichtig wordt met zijn uitspraken op het moment dat de tv-camera op hem gericht is. Je moet er rekening mee houden dat niet alleen je eigen familie kijkt en er kan zelfs iemand bijzitten die luistert naar wat je feitelijk zegt. Anderzijds: zo'n camera is een anoniem ding dat niet terugpraat en je kunt dus ongestraft zeggen wat je wilt. Dat geldt niet alleen voor zakenmensen die een vliegveld te verkopen hebben, ook politici weten van wanten. Dat bleek weer afgelopen zondag, in de Netwerk-uitzending over Laarbruch.
Ulrich Francken, burgemeester van Weeze, beweerde eerst dat ze formeel de Nederlanders helemaal niets hadden hoeven vragen over Laarbruch, en voegde daar aan toe dat ze toch inspraak gegeven hadden om hun goede wil en nabuurschap te tonen. Het is moeilijk te zeggen wat het meest stuitend is aan deze opmerking. De hypocriete goedheid die er vanaf straalt? Dat die Francken met de hele procedure niets te maken heeft of had? Dat je liever geen inspraak gehad had, omdat je dan tenminste één procedure op je sloffen gewonnen had? Moeilijk te verdragen allemaal, maar dat maken we wel vaker mee. Het ergste vond ik persoonlijk dat die camera op dat moment niet vroeg: wat is er met die inspraak gebeurd dan? Want dan had Francken moeten antwoorden: die staat nu al anderhalf jaar in dozen ergens onder de trap. Ja, zo kan ik ook royaal zijn voor de buren! Je geeft ze met de ene hand een cadeautje, pakt het met de andere terug en mikt het in je vuilnisbak. Maar dat is nog niet alles. Om het af te ronden presenteer je vervolgens een rekening van 25 euro "afvalverwijderingskosten"! Een geniale zet! Een schoolvoorbeeld van een "Get rich quick" plan. Quick is in dit verband niet helemaal het goede woord, maar 3300 maal 25 tikt wel lekker aan. Er komt alleen nog een klein probleem aan. Of zouden ze anderhalf jaar gewerkt hebben aan een plan om dat geld te komen halen?
 

Hay van Laarbroek

Overdreven milieu-activisme?

In een recent artikel in De Gelderlander blijkt Laarbruch-investeerder Van de Lande weer helemaal de karikatuur van een ondernemer die hij is.
De royale vrije jongen die alles wat hem in de weg gelegd wordt als overdreven milieu-activisme beschouwt.
"Onze tegenstanders willen steeds maar weer naar Brussel. Dat is de noodrem die ze gebruiken omdat er weer een beestje of boompje is waarvan ze denken dat het bedreigd wordt".
Allemaal fout.
De tegenstanders zijn nog niet in Brussel geweest. Kan nog niet, want ze krijgen -nu al anderhalf jaar- geen antwoord op hun bezwaren.
Het woord Brussel is gevallen bij het overleg tussen de Nederlandse en Duitse regering over het staatsverdrag.
Die konden het niet eens worden over de uitleg van de Europese regels en hebben daarom het oordeel van de Europese commissie gevraagd.
Niks beestje of boompje, gewoon normale regelgeving waaraan iedere burger en overheid zich geacht wordt te houden.
En bedoeld voor het welzijn van ons allen, niet alleen voor ondernemers die royaal doen met andermans geld.
Ook wat betreft data blijkt Van de Lande de man van de grote lijn die zich niet te zeer om details kan bekommeren.
Ontelbare deadlines zijn er geruisloos verstreken de afgelopen jaren, data waarvoor de vergunning er zou zijn, de eerste maatschappij etc.
Nu weer het staatsverdrag dat beslist half februari rond zal zijn. Niet dus. Waarom blijft hij het proberen?
Eens komt dat staatsverdrag er natuurlijk, misschien nog wel voor 1 mei ook.
Net zoals zijn tegenstanders eens in Brussel terecht zullen komen, daar krijgt Van de Lande ook ooit gelijk in.

laatste nieuws - archief - achtergronden - links - gastenboek - stopp laarbruch - zoeken - hoofdpagina

Uw bijdrage of reactie kunt u sturen naar: Hens Borkent (secretaris), Jan-Willem Lely (website).

Stichting Platform Vliegveld Laarbruch